KabarSunda.com- Salila dalapan taun, Sendi Saputra (32) parantos hirup sareng sirene, haseup kandel, sareng telepon darurat anu sumping iraha waé.
Salaku Komandan Tim Penyelamat Peleton 2 Dinas Pemadam Kebakaran Kota Bandung, seragam biru sareng sipat résiko tinggi sanés ngan ukur tugas — éta mangrupikeun jasa anu anjeunna laksanakeun kalayan haténa.
Nyatana, Sendi ngaku yén anjeunna mimitina ngagabung ka Dinas Pemadam Kebakaran ngan kusabab dorongan kolotna.
Nanging, perasaan kapaksa éta robah janten gairah nalika anjeunna sadar sabaraha padamelanna mangpaat pikeun masarakat.
“Abdi ngagabung ka Dinas Pemadam Kebakaran kusabab kolot abdi ngadorong abdi. Tapi satengah taun ti harita, ayeuna abdi resep pisan. Kusabab tétéla padamelan di Dinas Pemadam Kebakaran ngamungkinkeun abdi pikeun ngabantosan jalmi,” saurna, Minggu, 30 Nopémber 2025.
Janten petugas pemadam kebakaran hartosna siap nampi dua sisi koin: rasa syukur sareng pujian, atanapi keluhan sareng kritik nalika réspon dianggap telat.
“Abdi resep anu abdi tiasa ngabantosan jalmi dugi ka akhir,” saur Sendi.
Nanging, anjeunna henteu mungkir yén anjeunna sering nampi kritik nalika keluhan masarakat henteu gancang direngsekeun.
“Anu pikasediheun nyaéta … seueur warga anu henteu ngartos … aranjeunna nyarios yén pemadam kebakaran telat, palayananana henteu saé, sanaos urang parantos ngalakukeun anu pangsaéna,” saurna.
Peralatan sareng anggaran anu terbatas hartosna palayanan sering henteu nyumponan ekspektasi masarakat.
Anggaran pemadam kebakaran, anu asalna ngan ukur tina Anggaran Daérah Kota Bandung (APBD) — sanés pamaréntah pusat — kedah dibagi di antara seueur lembaga, anu mangaruhan kasadiaan fasilitas.
“Masarakat teu terang yén anggaran urang asalna ti kota… anggaranana terbatas,” saurna.
Sanaos aya watesan, Sendi nganuhunkeun yén para pamimpin ngalakukeun usaha pikeun minuhan kabutuhan alat—sanaos ngan saeutik demi saeutik.
Anjeunna nyebatkeun bédana anu signifikan nalika mesin gerinda mini tungtungna sayogi pikeun nanganan cincin anu nyangkut dina ramo.
“Sateuacanna, kuring kedah ngikirna sacara manual, nyéépkeun hiji dugi ka dua jam. Ayeuna peryogi lima dugi ka sapuluh menit,” saurna.
Nanging, kabutuhan alat tetep penting pisan, khususna pikeun nanganan kahuruan gedong jangkung.
“Anjeun peryogi mobil sapertos di Jakarta, sapertos Skylift, atanapi Bronto,” saurna.
Salajengna, alat deteksi panas sapertos kaméra pencitraan termal ogé teu sayogi sacara cekap.
Sanaos beban kerja anu beurat sareng ancaman bahaya, karaharjaan Sendi masih jauh tina idéal. Statusna salaku PPPK ngan ukur nyayogikeun anjeunna gaji sakitar Rp 3 juta.
“Pikeun posisi kuring ayeuna, sakitar Rp 3 juta… Kabeneran kuring PPPK. Tapi éta kategori kalima,” saurna.
Kalayan beban kulawarga sareng résiko padamelan, anjeunna ngaku yén jumlah ieu sering kedah diimbangan.
“Upami urang nyarioskeun kabutuhan, urang ngan ukur nyumponan kabutuhan, bro…” saurna.
Sendi ngarasa gajina henteu saluyu sareng résiko anu disanghareupan unggal dintenna.
“Upami urang nyarioskeun rasio résiko-ka-résiko, sanés hartosna kuring henteu nganuhunkeun, ngan sigana henteu cekap,” saurna.
Kabeneran, aya usaha pikeun ningkatkeun tunjangan résiko.
“Tunjangan résiko urang ayeuna nuju diajukeun ka atasan urang… Kapala Divisi, kapala departemén urang,” jelasna.
Sanaos aya watesan, hiji hal anu Sendi hoyong jaga nyaéta kapercayaan masarakat ka Dinas Pemadam Kebakaran. Pujian masarakat ngajantenkeun anjeunna reueus, tapi ogé ngajantenkeun anjeunna gugup kusabab sieun nguciwakeun aranjeunna.
“Aya kabagjaan… sareng ogé kahariwang. Abdi hariwang palayanan urang moal optimal,” saur Sendi.
Anjeunna ngarepkeun pamaréntah bakal langkung merhatoskeun, khususna dina nyayogikeun peralatan, tunjangan résiko, sareng ningkatkeun karaharjaan petugas.
“Meureun aranjeunna tiasa langkung merhatoskeun Dinas Pemadam Kebakaran… dina hal infrastruktur, tunjangan résiko, sareng karaharjaan,” pokna.
