KabarSunda.com – Dina yuswa 55 taun, Saryono masih ngarep-ngarep bisa jadi Pagawé Pamaréntah kalayan Perjanjian Kerja (PPPK) atawa Pagawé Sipil (PNS).
Anjeunna parantos janten guru honorer salami 33 taun ka pengker, ti taun 1992.
Saryono geus nyobaan rupa-rupa cara pikeun diangkat jadi PPPK atawa CPNS.
Anjeunna malah ngaréngsékeun program sertifikasi sareng seléksi Guru Asisten Sakola (GBS) taun 2005.
Tapi, nepi ka danget ieu, anjeunna can kungsi diangkat jadi Aparatur Sipil Negara (ASN).
“Kuring ogé parantos ngalebetkeun sababaraha aplikasi pikeun ngadukung mata pencaharian kuring.”
“Abdi oge tes GBS, tos disertipikasi, tapi teu acan diangkat janten PNS, teu acan uninga nanaon,” saur Saryono.
Ayeuna, Saryono ngan ukur bisa ngaharepkeun dedikasina diaku ku pamaréntah.
“Harepan mah pamaréntah ngangkat kuring, boh ngaliwatan PPPK (Resimen Pamong Praja) boh sacara otomatis jadi PNS.
“Naha, tempo abdi panjang jasa sareng umur abdi parantos maju? Naon deui anu tiasa dilakukeun upami abdi henteu nampi bagian, sanaos abdi parantos lami ngawula?” pokna, sakumaha anu didugikeun ku Tribun Jabar.
Saterusna, Saryono nyaritakeun perjuanganana salaku guru honorer di wewengkon terpencil di Sukabumi.
Saryono mimiti ngajar di SD (MI) Tegal Panjang di Désa Sidamulya Kacamatan Ciemas taun 1992.
Dina awal karirna, manéhna kudu leumpang ka sakola alatan fasilitas jeung infrastruktur kawates di wewengkon terpencil.
“Kuring mimiti ngajar taun 1992, jadi geus 33 taun ayeuna. Geus jadi teuas”.
“Baheula mah dibayar SPP tina iuran masarakat, ngan Rp 10.000 sabulan. Di dieu mah teu aya generasi sabab jauh ti kota, jauh, jeung terpencil,” pokna.
Ayeuna, Saryono ngandelkeun motor bekas anu dibeuli tilu taun katukang.
Dina motor bekas ieu, dibeuli tilu taun katukang, Saryono ngaliwat 7 kilométer ti imahna di Dusun Jaringao, Désa Pangumbahan, Kacamatan Ciraca, nepi ka Désa Sidamulya, Kacamatan Ciemas.
Dina usum hujan, jalan-jalan beuki pikasieuneun.
Perjuangan Saryono teu sabanding jeung upah nu ditampi.
Saryono ayeuna ngagajih Rp 350.000 sabulan, dibayar triwulanan, sabada dana Bantuan Operasional Sekolah (BOS) disalurkeun.
Kalayan honor Rp 350.000 anu dibayar per triwulan, Saryono ngadukung langkung ti ngan istri sareng anakna.
Anjeunna ogé miara dua minantu sepuh anu teu tiasa damel deui.
“Pikeun ngarojong sakabéh kulawarga, abdi tani palawija sekundér. Kuring ogé boga hal pikeun pamajikan kuring pikeun ngalakukeun di imah, ngajalankeun usaha leutik, “cenahna.
Proyék samping
Pikeun ngungkulan éta, Saryono ogé boga pagawéan samping ngala palawija sékundér, dibantuan ku pamajikanana.
“Pikeun ngadukung sakumna kulawarga, kuring melak pepelakan sekundér, sareng kuring ogé ngagaduhan anu kedah dilakukeun ku pamajikan di bumi, ngajalankeun usaha leutik.”
“Honorarium ti sakola ayeuna ngan ukur 350 rupia unggal kuartal, sabab honorna ngan ukur aya nalika BOS (Bantuan Operasional Sekolah) kaluar,” Saryono ngajelaskeun.
